( ( 4737 ) ) گويد او محبوس خنبست اين تنم * چون مىاندر بزم خنبك مىزنم ن 617 20 - ك 213 31 گويد او : در بعض نسخ ار مخفف اگر يعنى گويد جان كه تنم اگر چه محبوس خم جهات و مكان و زمان است ولى به حسب ذات در بزم قدس و لا مكانى و لا زمانى هستم . خنبك : كف بر كف زدن از طرب . ( ( 4738 ) ) گويمش ز ان پيش كه گردى گرو * تا نيايد آفت مستى برو ن 617 21 - ك 213 31 گردى گرو : يعنى ساكن و بسته . آفت مستى : يعنى مانع شوق و ذوق . برو : وقت را غنيمت دان و در بعض نسخ تا نيايد آفتى مستى برو يعنى عشق حقيقى ترا حاصل است .